B2 · Verb
abriter: French Conjugation
Regular -er verb, like parler · auxiliary avoir
B2 Word entry, examples and audio →
PrésentA1
Present
| j' | abrite |
|---|
| tu | abrites |
|---|
| il/elle/on | abrite |
|---|
| nous | abritons |
|---|
| vous | abritez |
|---|
| ils/elles | abritent |
Passé composéA1
Past (perfect)
| j' | ai abrité |
|---|
| tu | as abrité |
|---|
| il/elle/on | a abrité |
|---|
| nous | avons abrité |
|---|
| vous | avez abrité |
|---|
| ils/elles | ont abrité |
ImparfaitA2
Imperfect
| j' | abritais |
|---|
| tu | abritais |
|---|
| il/elle/on | abritait |
|---|
| nous | abritions |
|---|
| vous | abritiez |
|---|
| ils/elles | abritaient |
Plus-que-parfaitB1
Pluperfect
| j' | avais abrité |
|---|
| tu | avais abrité |
|---|
| il/elle/on | avait abrité |
|---|
| nous | avions abrité |
|---|
| vous | aviez abrité |
|---|
| ils/elles | avaient abrité |
Futur simpleA2
Future
| j' | abriterai |
|---|
| tu | abriteras |
|---|
| il/elle/on | abritera |
|---|
| nous | abriterons |
|---|
| vous | abriterez |
|---|
| ils/elles | abriteront |
Futur antérieurB2
Future perfect
| j' | aurai abrité |
|---|
| tu | auras abrité |
|---|
| il/elle/on | aura abrité |
|---|
| nous | aurons abrité |
|---|
| vous | aurez abrité |
|---|
| ils/elles | auront abrité |
Conditionnel présentB1
Conditional
| j' | abriterais |
|---|
| tu | abriterais |
|---|
| il/elle/on | abriterait |
|---|
| nous | abriterions |
|---|
| vous | abriteriez |
|---|
| ils/elles | abriteraient |
Conditionnel passéB2
Conditional perfect
| j' | aurais abrité |
|---|
| tu | aurais abrité |
|---|
| il/elle/on | aurait abrité |
|---|
| nous | aurions abrité |
|---|
| vous | auriez abrité |
|---|
| ils/elles | auraient abrité |
Passé simpleC1
Simple past, written narrative
| j' | abritai |
|---|
| tu | abritas |
|---|
| il/elle/on | abrita |
|---|
| nous | abritâmes |
|---|
| vous | abritâtes |
|---|
| ils/elles | abritèrent |
Passé antérieurC1
Past anterior, written narrative
| j' | eus abrité |
|---|
| tu | eus abrité |
|---|
| il/elle/on | eut abrité |
|---|
| nous | eûmes abrité |
|---|
| vous | eûtes abrité |
|---|
| ils/elles | eurent abrité |
Subjonctif présentB1
Present subjunctive
| que j' | abrite |
|---|
| que tu | abrites |
|---|
| qu'il/elle/on | abrite |
|---|
| que nous | abritions |
|---|
| que vous | abritiez |
|---|
| qu'ils/elles | abritent |
Subjonctif passéB2
Past subjunctive
| que j' | aie abrité |
|---|
| que tu | aies abrité |
|---|
| qu'il/elle/on | ait abrité |
|---|
| que nous | ayons abrité |
|---|
| que vous | ayez abrité |
|---|
| qu'ils/elles | aient abrité |
Subjonctif imparfaitC1
Imperfect subjunctive, literary
| que j' | abritasse |
|---|
| que tu | abritasses |
|---|
| qu'il/elle/on | abritât |
|---|
| que nous | abritassions |
|---|
| que vous | abritassiez |
|---|
| qu'ils/elles | abritassent |
Subjonctif plus-que-parfaitC1
Pluperfect subjunctive, literary
| que j' | eusse abrité |
|---|
| que tu | eusses abrité |
|---|
| qu'il/elle/on | eût abrité |
|---|
| que nous | eussions abrité |
|---|
| que vous | eussiez abrité |
|---|
| qu'ils/elles | eussent abrité |
ImpératifA1
Commands
| (tu) | abrite |
|---|
| (nous) | abritons |
|---|
| (vous) | abritez |
Participles and auxiliary
Forms from Wiktionary, used under CC BY-SA 4.0. See sources.