C1 · Verb
grincer: French Conjugation
Regular -er verb, like parler · spelling change c→ç · auxiliary avoir
C1 Word entry, examples and audio →
PrésentA1
Present
| je | grince |
|---|
| tu | grinces |
|---|
| il/elle/on | grince |
|---|
| nous | grinçons |
|---|
| vous | grincez |
|---|
| ils/elles | grincent |
Passé composéA1
Past (perfect)
| j' | ai grincé |
|---|
| tu | as grincé |
|---|
| il/elle/on | a grincé |
|---|
| nous | avons grincé |
|---|
| vous | avez grincé |
|---|
| ils/elles | ont grincé |
ImparfaitA2
Imperfect
| je | grinçais |
|---|
| tu | grinçais |
|---|
| il/elle/on | grinçait |
|---|
| nous | grincions |
|---|
| vous | grinciez |
|---|
| ils/elles | grinçaient |
Plus-que-parfaitB1
Pluperfect
| j' | avais grincé |
|---|
| tu | avais grincé |
|---|
| il/elle/on | avait grincé |
|---|
| nous | avions grincé |
|---|
| vous | aviez grincé |
|---|
| ils/elles | avaient grincé |
Futur simpleA2
Future
| je | grincerai |
|---|
| tu | grinceras |
|---|
| il/elle/on | grincera |
|---|
| nous | grincerons |
|---|
| vous | grincerez |
|---|
| ils/elles | grinceront |
Futur antérieurB2
Future perfect
| j' | aurai grincé |
|---|
| tu | auras grincé |
|---|
| il/elle/on | aura grincé |
|---|
| nous | aurons grincé |
|---|
| vous | aurez grincé |
|---|
| ils/elles | auront grincé |
Conditionnel présentB1
Conditional
| je | grincerais |
|---|
| tu | grincerais |
|---|
| il/elle/on | grincerait |
|---|
| nous | grincerions |
|---|
| vous | grinceriez |
|---|
| ils/elles | grinceraient |
Conditionnel passéB2
Conditional perfect
| j' | aurais grincé |
|---|
| tu | aurais grincé |
|---|
| il/elle/on | aurait grincé |
|---|
| nous | aurions grincé |
|---|
| vous | auriez grincé |
|---|
| ils/elles | auraient grincé |
Passé simpleC1
Simple past, written narrative
| je | grinçai |
|---|
| tu | grinças |
|---|
| il/elle/on | grinça |
|---|
| nous | grinçâmes |
|---|
| vous | grinçâtes |
|---|
| ils/elles | grincèrent |
Passé antérieurC1
Past anterior, written narrative
| j' | eus grincé |
|---|
| tu | eus grincé |
|---|
| il/elle/on | eut grincé |
|---|
| nous | eûmes grincé |
|---|
| vous | eûtes grincé |
|---|
| ils/elles | eurent grincé |
Subjonctif présentB1
Present subjunctive
| que je | grince |
|---|
| que tu | grinces |
|---|
| qu'il/elle/on | grince |
|---|
| que nous | grincions |
|---|
| que vous | grinciez |
|---|
| qu'ils/elles | grincent |
Subjonctif passéB2
Past subjunctive
| que j' | aie grincé |
|---|
| que tu | aies grincé |
|---|
| qu'il/elle/on | ait grincé |
|---|
| que nous | ayons grincé |
|---|
| que vous | ayez grincé |
|---|
| qu'ils/elles | aient grincé |
Subjonctif imparfaitC1
Imperfect subjunctive, literary
| que je | grinçasse |
|---|
| que tu | grinçasses |
|---|
| qu'il/elle/on | grinçât |
|---|
| que nous | grinçassions |
|---|
| que vous | grinçassiez |
|---|
| qu'ils/elles | grinçassent |
Subjonctif plus-que-parfaitC1
Pluperfect subjunctive, literary
| que j' | eusse grincé |
|---|
| que tu | eusses grincé |
|---|
| qu'il/elle/on | eût grincé |
|---|
| que nous | eussions grincé |
|---|
| que vous | eussiez grincé |
|---|
| qu'ils/elles | eussent grincé |
ImpératifA1
Commands
| (tu) | grince |
|---|
| (nous) | grinçons |
|---|
| (vous) | grincez |
Participles and auxiliary
Forms from Wiktionary, used under CC BY-SA 4.0. See sources.